Radmacher (Lambert Hermle)

 

 


 

 

Jetz gucket, de Radmacher Gyxlin Tochtermann,

er reiflet johrelang scho, solang i woeß,

un des scho sit 1562

durch die u’pflaschterte „Villinger“ Stroeß.

 

Doch wi’e der Maa räecht g’hoeße hätt,

des woeß mr hit z’edags nimme.

Nu – er war de Maa vum Gyxlin siere Tochter,

un hät als Wanger au ebbis kinne.

 

Er hät e Wagerad g’rad selber g’macht

un gli ge Rottwiil triebe,

un dert de Wert vom Rad vuzehrt,

so stoht’s i de Anale g’schriebe.

 

G’stärkt isch er z’ruck ge Villinge g’reiflet,

mit Mumm un Rad de Weag z’ruck g’legt –

zu gueter Letscht de Stumpe nuff –

scho hätt’r d’Minschterdirm entdeckt.

 


 

 

 

 

 

 

 

 

Hit stoht der Maa uff dem Stock doe obe,

me hätt em den Brunne als Denkmal gäe.

So gilt dem Radmacher no große Ehr,

do ka mr’s ällewiel no säah.

 

Kraftvoll grifft er i d’Spoeche ni,

er reiflet ohni Rueh,

un doch isch er bloß hindersche kumme:

Vom „Bottling“ e Schtuck em Rietdor zue.

 

Ostern 2009